همون دعاهای قبلی....

اونقدر دعا که مستجاب بشه...

من می گم اونی که می خنده هزار تا درد داره ولی اونی که گریه میکنه، به هزار تا از دردهاش خندیده اما جلوی یکیشون کم آورده.....

من هم سعی می کنم به گریه ای اکتفا کنم...اما جلوی بنده ی خدا دست کمکم را را برای درمان دردهام دراز نکنم...

خدایا خودت کمکم کن...

نه تلخم ، نه شیرین ، مزه ی بی تفاوتی میدهم این روزا ، جنس حالم زیاد مرغوب نیست....یه وقتايی
اونقدر هيچکس حالی ازت نمیپرسه
که آدم شک می کنه
نکنه مُردم و خودم خبر ندارم.....!
مثل الانِ من :(

پایان:

یک کاری کردم که نمی دونم درست بود یا غلط...یکسری اعتراف برای یک آشنای غریبه....نمی دونم از این به بعد چیکار کنم؟

یکی یک راه نشونم بده!

از همون صبح طبق عادت همیشگی برای تک تک لیست دوستام در موبایلم اس ام اس تبریک یلدا فرستادم و برای عده ای خاص 2 بار....غیر از چند تا از دوستان که معرفتشون همیشگی بوده....چندتایی هیچ جوابی که ندادند هیچ..اصلا به روی خودشون نیاوردند که حتما برام مهم بودند که بیادشون بودم و بهشون اهمیت دادم

از ناراحتی توی صفحه ی فیسبوکم نوشتم: می گویند یک نخ سیگار آدم را آرام می کند، من ماندم دوستهام اندازه ی یک نخ سیگار هم نیستند!!!

جالبه که به عده ای برخورد که بی انصافم و عده ای هم گفتند: وقتی لطفی می کنم با این حرف خرابش کردم....آخه یکی نیست بگه چه دلیلی داره من لطف کنم....دوستی یک حس دوطرفه است...غیر از اینه؟؟؟